Efnisflokkur: Ísland og umheimurinn

Mansal barna á Norðurlöndunum og Barnasáttmáli Sameinuðu þjóðanna

Lovísa Arnardóttir fjallar í grein dagsins um mansal barna á Norðurlöndunum. Það sem mér fannst áhugaverðast við skýrsluna, og er mögulega mikilvægasti punktur hennar, er það hvernig börnum er skipt í flokka, og fá aðstoð eftir þeirri flokkun. Til dæmis fær barn sem er hælisleitandi ekki sömu aðstoð og barn sem misnotað hefur verið kynferðislega, jafnvel þó barnið sem er hælisleitandi, hafi mögulega verið misnotað kynferðislega.
Lesa meira…

Birtist í Ísland og umheimurinn |

Landflótti ungs fólks?

Íslendingar eru að upplifa landflótta. Gerir það spurninguna um Evrópusambandsinngöngu mikilvægari eða ekki?

Það er kreppa á Íslandi. Atvinnuleysi er hærra en nokkru sinni áður, og allt í einhverju volli. Og út af því er fólk víst að flýja land, sérstaklega ungt fólk. Reyndar hef ég ekki tekið mikið eftir því: Íslendingar hafa alltaf farið mikið til útlanda og halda því áfram, svo koma þeir aftur heim.
Lesa meira…

Birtist í Erlend og alþjóðastjórnmál, Ísland og umheimurinn |

Hvernig bregðast skal við súrmjólkurskorti og sturtuklefum á bersvæði

Þessi pistill er eins konar sjálfstætt framhald greinar sem birtist hér á Vefritinu fyrir tveimurvikum síðan og bar titilinn „101 mætir 701“ en þar fjallaði Gunnar Gunnarsson um mikilvægi þess að prófa nýja hluti og skipta öðru hverju um umhverfi.
Lesa meira…

Birtist í Borg og byggð, Heilbrigði, Samfélagið, Ísland og umheimurinn |

Hjúkrun í Nairobi

Halla Tryggvadóttir fjallar um upplifun sína af því að fara til Nairobi í hjálparstarf.

En þegar í ferðalaginu felst hjálparstarf þar sem hlutverk manns er að sinna og hjúkra fátækustu íbúum borgarinnar Nairobi, þar sem finna má nokkur stærstu fátækrahverfi heims, er hægara sagt en gert að undirbúa sig. Í rauninni er það ekki hægt.
Lesa meira…

Birtist í Fátækt og ójöfnuður, Mannréttindi, Ísland og umheimurinn |

Blessuð sauðkindin

Á Vefritinu í dag fjallar Hrönn Guðmundsdóttir um fæðuöryggi og framtíð íslensks landbúnaðar með íslensku sauðkindina í broddi fylkingar.

Miðað við stöðu mála í dag þarf ekki að undrast að samgöngur og flutningar skipti höfuðmáli varðandi fæðuöryggi þjóðarinnar, enda er bróðurpartur þess sem heldur íslensku þjóðinni réttu megin við hungurmörkin innflutt góss hvaðanæva að úr heiminum. Ef samgöngur brygðust gæti ekkert bjargað okkur – ekki einu sinni íslenska sauðkindin í allri sinni dýrð.
Lesa meira…

Birtist í Ísland og umheimurinn |