Fyrir kosningar í vor var oft talað um að “stækka þyrfti þjóðarkökuna” með tilliti til efnalegra lífsgæða. Agnar Burgess hefur gripið þessa líkingu á lofti, spinnur hana áfram og notar hana til að kryfja stöðuna í íslenskum stjórnmálum, frá kosningum snemmsumars til vorra daga. Hver er að baka flottustu kökurnar? “Síðastliðið vor buðu stjórnmálaflokkarnir þjóðinni til kökuveislu íslenska lýðveldisins. Þeir flögguðu uppskriftum að dýrindis hnallþórum, skúffukökum fyrir unga fólkið, pönnukökum og kleinum svo fátt eitt sé nefnt. Gegn því einu að greiða fyrir göngu flokkanna í eldhúsið var öllu fögru lofað. Í gær var svo eldabuskunum hleypt inn í eldhúsið með uppskriftir sínar og nú er að sjá hvernig baksturinn muni ganga”
Síðastliðið vor buðu stjórnmálaflokkarnir þjóðinni til kökuveislu íslenska lýðveldisins. Þeir flögguðu uppskriftum að dýrindis hnallþórum, skúffukökum fyrir unga fólkið, pönnukökum og kleinum svo fátt eitt sé nefnt. Gegn því einu að greiða fyrir göngu flokkanna í eldhúsið var öllu fögru lofað. Í gær var svo eldabuskunum hleypt inn í eldhúsið með uppskriftir sínar og nú er að sjá hvernig baksturinn muni ganga.
Við ofninn
Sjálfstæðisflokkurinn hélt því digurbarkalega fram að hann myndi bjóði fólki upp á stærstu kökuna. Hann er vanur verkunum í eldhúsinu enda staðið við ofninn lengi, of lengi að mati sumra. Samt sem áður þótti síðasta kaka frá honum loftkennd, líkt og hann hafi notað of mikið lyftiduft. Því var kakan ekki mjög saðsöm, frekar bara útþanin. Þar að auki gramdist mörgum að þeir fengu alls ekki allir bita af þessari köku því sneiðarnar voru misstórar. Flokkurinn hefur lengi treyst því að fólk taki ekki eftir feitu sællegu körlunum við borðið sem standa í vegi fyrir þeim sem vilja líka bita en hafa ekki komist að.
Samfylkingin hafði tekið til í uppskriftabókinni sinni þegar hún bauð til sinnar veislu. Hún bjó til nýja uppskrift að stærri og betri köku en gestir eru vanir. Hráefnið átti að vera fjölbreytt, bragðið gott og ferskt. Samfylkingin lofaði að líta til evrópskrar baksturshefða og ætlaði hún samfara því að taka upp lítramál í uppskriftabókinni í staðinn fyrir ruglingslegar mælieiningar. Þar að auki átti að fækka fólki við ofninn þar sem mörgum þykir ansi þröngt í eldhúsinu eins og það er skipað núna. Mest áhersla var þó á að köku Samfylkingarinnar átti að skipta í jafnar sneiðar, nógu margar og stórar til að allir gestir gætu notið.
Til hliðar
Á meðan S og S standa með bakarahúfuna við ofninn eru aðrir sem reyna að koma sínum uppskriftum að í uppskriftabókinni.
Vinstri grænir buðu á sínum tíma upp á kræsingar úr lífrænum hráefnum bakaðar með gamla sniðinu. Fólk tók vel í hugmyndina og fannst kominn tími til að hugsa aðeins hvað það lætur ofan í sig. Kökunni átti að skipta í jafna bita svo allir fengju sinn skerf. Þó þótti mörgum hætt við því að þeir sem væru vel í holdum yrði bannað að smakka til að svangir fengju stærri skammt. Svo fannst mörgum líklegt að skammtarnir yrðu í minna laginu þar sem flokkurinn trúir ekki svo glatt á lyftiduft.
Framsóknarflokkurinn er ekki með neina uppskrift. Hann bauð góðvinum sínum í heimsókn fyrir síðasta kökuboð og þeir hreinlega kláruðu allt hráefnið sem ætlað var í kökuna. Í vor brást hann við skortinum með því að segjast vera með aðra enn betri köku í ofninum og bauð væntanlegum gestum að þefa af henni úr eldhúsdyrunum. Fólk lét ekki segjast og mundu flestir eftir óbragðinu af kökunni sem síðast var boðið upp á. Nú virðist Framsókn vera komin með nýja uppskrift sem tekur fyrst og fremst mið af því að elda grátt silfur saman við uppskriftir S og S.
Frjálslyndir virtust ekki hafa skilið hugmyndina með kökuveislu og mættu með uppskrift að fiskisúpu. Fáir höfðu áhuga og einnig vafðist fyrir sumum að Frjálslyndir kröfðust þess að fólk sannaði uppruna sinn til að mega smakka.
Lengi má bæta
Utan eldhússins mun Íslandshreyfingin gauka hugmyndum að eldabuskunum. Uppskrift hennar lofaði góðu en reynsluleysið varð til þess að fólki þótti ekki óhætt að veðja á hana.
Þrátt fyrir að einungis hafi verið hleypt inn í eldhúsið í gær má þegar sjá batamerki frá því sem áður var. Nú þegar hefur verið dregið úr lyftiduftsnotkun og því er von á að kakan verði bragðmeiri en áður. Að sama skapi eru líkur á að betri vinnubrögð verði í eldhúsinu.
Ég vil samt sjá færra fólk í eldhúsinu. Og evrópskar mælieiningar hugsa ég að hreinlega verði að taka fyrir. Eins og málin standa núna er allt of mikil sóun sem verður vegna þess að fólk misskilur mælieiningarnar. Þá duga tilfinningarök ekki.