Fyrir mánuði síðan var fyrsta opinbera pókermótið á Íslandi stöðvað af lögreglu. Í grein dagsins fjallar Agnar Freyr Helgason um pókerspilamennsku, vinsælasta afbrigði pókers og hvort ekki sé rétt að leyfa keppnispóker með því fyrirkomulagi sem var á fyrrgreindu pókermóti 16. júní síðastliðinn. Segir meðal annars í greininni: „Hins vegar er hægt að spila keppnispóker – það er að segja, pókermót þar sem spilarar greiða ákveðið þátttökugjald og eiga þess síðan kost að vinna peningaverðlaun. Spilapeningarnir sem keppendur notast við hafa þá ekkert eiginlegt gildi fyrir utan mótið, heldur eru einungis notaðir til að mæla árangur keppenda og ákvarða niðurröðun þeirra í sæti. Slíkt fyrirkomulag þekkist úr mörgum öðrum íþróttum og spilum, án þess að það þyki vera sérstaklega varhugavert.” Fyrir mánuði síðan var fyrsta opinbera pókermótið á Íslandi stöðvað af lögreglu. Var mótinu þannig háttað að hver þátttakandi borgaði 4.000 króna þátttökugjald gegn afhendingu spilapeninga og átti gjaldið að renna óskipt til þeirra sem efstir yrðu á mótinu. Rúmlega 150 spilarar mættu til leiks, en innan við þrjátíu spilarar voru eftir þegar mótið var leyst upp, fimm tímum eftir að það hófst. Aðgerðir lögreglunnar ollu mikilli reiði meðal þeirra sem komu að mótinu enda vandséð hvernig mótið var frábrugðið öðrum keppnum sem innheimta þátttökugjald og greiða út vinninga í reiðufé, en fara fram án afskipta lögreglunnar. Í kjölfarið hefur spunnist talsverð umræða um aðgerðirnar og ekki síður hvort virkilega sé rétt að banna pókermót með öllu á Íslandi.
Texas Holdí¢â‚¬â„¢em: Kadiljákur pókersins
Vinsældir pókers á heimsvísu hafa aukist gífurlega á undanförnum árum. Kemur þar margt til, en sjónvarpsútsendingar frá pókerkeppnum og útbreiðsla netpókers(1), hafa þar sennilega mest áhrif. Erfitt er að henda reiður á útbreiðslu pókers á Íslandi, en kunnugir telja að allt að tíu þúsund einstaklingar spili hann reglulega – hvort sem er á netinu eða í heimaleikjum. ímis afbrigði eru til af póker, en eitt þeirra – Texas Holdí¢â‚¬â„¢em – er það langvinsælasta í dag.
Í Texas Holdí¢â‚¬â„¢em fær hver spilari tvö spil á hendi sem hann einn sér, auk þess sem fimm spil eru sett í borðið, sem allir sjá og geta notað. Hendi hvers og eins er svo samsett úr fimm af þessum sjö spilum. Fjórar umferðir veðmála fara fram í hverju spili – fyrst þegar spilararnir eru allir komnir með tvö spil á hendi, síðan þegar þrjú sameiginleg spil eru komin í borðið, því næst þegar fjórða sameiginlega spilið kemur í borðið og að lokum eftir það fimmta og síðasta. Tvær leiðir eru til að sigra hvert spil – að hafa bestu spil á hendi eða að fá alla aðra spilara til að pakka (e. fold) sínum spilum og hirða þannig spilapeningana sem lagðir hafa verið undir.
Furðu útbreiddur og algengur er sá misskilningur að póker, hvort sem er Texas Holdí¢â‚¬â„¢em eða önnur afbrigði, velti að mestu á heppni – því hvort að maður fái góð spil á hendi. Það kann vel að vera að það gildi til skamms tíma litið, eitt og eitt spil getur unnist þannig, en til lengri tíma litið jafnast spilin út. Til að verða góður pókerspilari er því nauðsynlegt að hafa ákveðna grundvallarkunnáttu (s.s. þekkingu á líkindafræði og leikjafræði) og skilning á leiknum. Það er enda ekki að ástæðulausu sem sagt er að hægt sé að læra Texas Holdí¢â‚¬â„¢em póker á innan við mínútu, en að það taki alla ævi að ná fullkomnum tökum á honum.
Peningapóker eða keppnispóker
Eins og það eru til mörg afbrigði af pókerspilinu sjálfu, eru tvær útgáfur sem hægt er að spila af hverju afbrigði. Annars vegar er hægt að spila hreint og beint peningaspil (e. cash game), þar sem spilarar spila með raunverulega peninga (eða ígildi þeirra) og geta í rauninni eytt ótakmarkaðri fjárhæð við spilaborðið. Hins vegar er hægt að spila keppnispóker (e. tournament poker) – það er að segja, pókermót þar sem spilarar greiða ákveðið þátttökugjald og eiga þess síðan kost að vinna peningaverðlaun. Spilapeningarnir sem keppendur notast við hafa þá ekkert eiginlegt gildi fyrir utan mótið, heldur eru einungis notaðir til að mæla árangur keppenda (2) og ákvarða niðurröðun þeirra í sæti. Slíkt fyrirkomulag þekkist úr mörgum öðrum íþróttum og spilum, án þess að það þyki vera sérstaklega varhugavert. Eins og við má búast rennur hluti aðgangseyrisins iðulega til mótshaldara til að standa straum af kostnaði og eðlilegum hagnaði af starfseminni.
Lögleiðum pókermót… ef þau eru þá ekki leyfileg nú þegar
Í mótinu, sem stöðvað var af lögreglu 16. júní sl., rann þátttökugjald spilara óskipt til vinninga fyrir þá hlutskörpustu – það er að segja mótshaldarar fengu ekkert fyrir sinn snúð. Var athæfið engu að síður talið stangast á við 183. gr. og 184 gr. almennra hegningarlaga, en þær kveða annars vegar á um að ólöglegt sé að stunda fjárhættuspil, eða að koma mönnum til að stunda slík spil, að atvinnu, og hins vegar að ólöglegt sé að afla óbeinna eða beinna tekna af því að láta fjárhættuspil eða veðmál fara fram í húsnæði sínu. Vandséð er hvers vegna þessar greinar eigi frekar við um viðkomandi pókermót, en til dæmis Bingó í Vinabæ (3).
Draga má það verulega í efa að ástæða sé til að banna slík pókermót á Íslandi. Þegar allt kemur til alls er hér um að ræða spil sem þarfnast kunnáttu til að leika vel, er gríðarlega vinsælt um gjörvallan heim og veitir þúsundum Íslendinga ánægju og áskorun (4). Mönnum kann að greina á um hvort leyfi eigi peningapóker á opinberum vettvangi, en keppnispóker með því fyrirkomulagi sem var á títtnefndu móti 16. júní sl., ættu að vera sjálfsögð afþreying fyrir þá sem það kjósa (5).
Spennandi verður að fylgjast með framvindu málsins á næstu mánuðum, en búast má við því að það komi fljótlega í ljós hvort að viðkomandi mót stangaðist á við lög. Hvort sem svo sé eða ekki, verður að telja æskilegt að Alþingi taki af allan vafa og ef þess reynist þörf, geri það löglegt að taka þátt í og halda slík pókermót.
Ekki ætti að líða langar tími þangað til við Íslendingar fengjum okkar fyrsta opinbera Íslandsmeistara í póker eftir það – undirritaður getur vottað að hann myndi vafalaust gera atlögu að titlinum… þó líklega án teljandi árangurs.
(1) Árið 2005 var mánaðarleg velta netpókers áætluð um 12 milljarðar króna á heimsvísu.
(2) Ekki ósvipað og spilapeningarnir í Verðbréfaspilinu sáluga hafa ekkert eiginlegt verðgildi utan spilsins, en eru notaðir til að mæla árangur keppenda.
(3) Nánar hefur verið fjallað um tengsl þessara greina við pókerspilun af Jóhannesi Ólafssyni hérna.
(4) Þó skal ekki dregið úr því að fjöldi spilara á við alvarlega spilafíkn að stríða.
(5) Og auðvitað ætti það að vera leyfilegt fyrir mótshaldara að innheimta gjald fyrir mótið af keppendum.