Í grein dagsins fjallar Saga Garðarsdóttir um staðalímyndir og tvískinnunginn sem einkennir umræður um útlitsdýrkunina. Segir meðal annars: „Kannski er það út af því, að á eftir spjallþættinum þar sem talað var við sálfræðing og prófessor í kynjafræði um brenglaðar ímyndir stúlkna, er sýnd auglýsing fyrir Viking lite, þar sem afskaplega lítill og aulalegur víkingur er að príla upp á getnaðarlega gellu. Kannski er það útaf því að á undan og á eftir greininni „You go girl” í Cosmopolitian eru fótosjoppaðar myndir af þrettán ára stelpum undir kjörþyngd…” Í jólagjafabrjálæði gærdagsins fór ég í Mál og menningu. Ég hnussaði og fussaði yfir hálfnöktum grindhoruðum módelum í tímaritarekkanum. Ég fussaði og hnussaði yfir of háu verði og svo hnussaði ég og fussaði yfir troðningnum. Svo komst ég út og lofaði sjálfri mér að fara í ræktina. Ég var nú einu sinni búin að fá mér kleinu og ef ég á að eiga séns í þessar tímaritagellur þá má hvergi slaka.
Sjáið þið tvískinnunginn? Ég veit að þær eru allt of mjóar, ég veit að þær eru veikar, ég veit að klámvæðing og útlitsdýrkun tröllríða öllu en ég veit líka að þetta þykir flott. Þetta er svona klemma. Ég er meðvituð og djúpt þenkjandi ung stúlka sem vill vera flott.
Vinkona mín er líka meðvituð og djúpt þenkjandi ung stúlka sem vill vera flott, vinkona hennar líka og hennar vinkona. Saman stöndum við svo allar og hnussum og fussum yfir áróðrinum en tökum hann allar til okkar. Við viðurkennum það ekki. Við eigum jú að heita of snjallar til að láta glepjast og gabbast af hönnunarhommum og átröskunarsjúklingunum þeirra. Þannig að við höldum áfram að tuða, það eru líka allir að tuða yfir þessu, samt breytist ekki bofs.
Kannski er það út af því, að á eftir spjallþættinum þar sem talað var við sálfræðing og prófessor í kynjafræði um brenglaðar ímyndir stúlkna, er sýnd auglýsing fyrir Viking lite, þar sem afskaplega lítill og aulalegur víkingur er að príla upp á getnaðarlega gellu. Kannski er það útaf því að á undan og á eftir greininni „You go girl” í Cosmopolitian eru fótosjoppaðar myndir af þrettán ára stelpum undir kjörþyngd og eins er þar vikulegur dálkur undir fyrirsögninni „How to get thin and sexy in seven days and just skip water”.
Það er bara svo ótrúlegt hvað þessar staðalímyndir eru langlífar. Það er ekki nema í mesta lagi 10-20% prósent kvenna og karla sem yrðu dregnir í þann eftirsótta dilk (ekkert vísindalega sannað). Við hin samþykkjum þetta á meðan við gerum það í raun og veru ekki.
Nú er ég ekki með átröskun, ég er ekki undir kjörþyngd né yfir kjörþyngd, en ég er alltaf að passa mig. Það koma vissulega dagar þar sem ég læt súkkulaðibitana mig litlu máli skipta, en á móti hverjum slíkum degi eru sex þar sem þarf virkilega að sannfæra mig um að ég eigi minnstu súkkulaðiörðu skilið. Ég þarf ekki einhvern til að segja mér að þetta sé kjánalegt, ég þarf ekki viðtalsþátt, greinaskrif eða opinberar yfirlýsingar. Ég þarf bara nýju Dove auglýsinguna í hvert mál, ég þarf bara nýjar fyrimyndir og ég þarf bara ný viðhorf, svona alheimsviðhorf eða cosmoviðhorf.
Ég er nefnilega ekkert vitlaus, ég veit alveg sumt en mig langar að vera flott. Ég veit að ég á bara að vilja vera flott fyrir mig en ég vil líka vera smá flott fyrir þig, ég kýs að kalla mig umburðarlynda frekar en áhrifagjarna.
—
